Dekarbürizasyon

Dekarbürizasyon genel olarak malzeme yüzeyindeki karbon oranının azalması anlamına gelmektedir. Çelikler istenilen mikroyapı ve mekanik özellikleri ısıl işlemler ile sağlarlar. Bu işlemler genellikle ostenit sahada olup kimyasal kompozisyona bağlı olarak 800 – 1200 ºC arasındadır. Fırın atmosferinde oksijen bulunması kaçınılmazdır. Bunun yanında atmosferde bulunan karbon oranı ısıl işlem yapılan malzemedeki karbon oranından daha düşük olabilir. Bu nedenle karbon çelik yüzeyinden ayrılma eğilimi gösterir ve buna dekarbürizasyon denir. Ağırlıkça %0,8 karbon içeren 1080 çeliği fırında koruma atmosferi olmaksızın 1200ºC’de 2 saat bekletilip yavaş soğutulduğunda aşağıdaki değişimler meydana gelir.
 
Yüksek hız çeliklerinde de en büyük problemlerden biri yüzey dekarbürizasyonudur. Eğer ısıl işlem fırınının atmosferi düşük bir karbon potansiyeline sahipse, çeliğin yüzeyinden bir miktar karbon kaybedilir. Bu olay su verilmiş kısmın daha düşük karbonlu martenzite sahip olmasına sebep olur ve bu kısım daha düşük bir sertlik gösterir. Metalografik olarak incelersek, dekarbürize olmuş yüksek hız çeliğinde beyaz ferrit alanı görülebilir. Fazla dekarbürize olmuş kısımlar su verme sırasında çatlar. Dekarbürizasyonu önlemek için yüksek hız çelikleri nötr tuz banyolarında veya kontrollü atmosfer fırınlarında ısıtılmalıdır. Vakum fırınlarında sertleştirme de uygulanabilir.

Dekarbürizasyon - Sistem Teknik Sanayi Fırınları A.Ş.
Dekarbürizasyon nedir? Nasıl uygulanır?
dekarbürizasyon,nedir